Hikaye

Hayat bazen,
Hiç bitmeyecekmiş gibi başlayıp,
Hiç başlamadan biten hikayelerdeki gibi.
Kavuşmak nedir bilemeden,
Ayrılığı öğrenmek gibi…
Hiç görmeden güneşi,
Atılmak gibi penceresiz bir hücreye,
Kaybetmek gibi,
Neyi kaybettiğini bile bilmeden kaybetmek…

Sinan Onur ALTINUÇ
30.11.2008

Şarkı önerisi: (benim için klasik olsa da) Opeth – To bid you farewell

Sanırım içim dışımdan daha melankolik olacak ki. Böyle bişeyler çıkıyor yazmaya kalkınca. Yakın zamanda neşeli bişeyler de denemek lazım. Yorum yazan arkadaşlara bir kez daha teşekkür ediyorum. Galiba birileri girip çıkıyor ama takip edilmeme motivasyonu insanı bazen yazmaktan alıkoyuyor insanı.

Facebook Yorum

Hikaye” üzerine 2 düşünce

  1. öyleyse bir de neşeli-melankoliği dene, illa ki dengeli olma takıntın yoksa tabii;) mesela böyle bir şiirin yanında yann tiersen dinlemek gibi, monochrome; tek düze, siyah beyaz, tıpkı hayat gibi zaten:)

  2. To Bid You Farewell dinlerken hissettiklerimle aynı hisleri uyandırdı bu şiir bende. Her zaman hatırlayacağımı bildiğim ama hatırlamak istemediğim şeyler. Aslında hatırlamak isteyip istemediğimden bile emin değilim. Aklıma geldiğinde bi garip oluyorum hep. Hoş, şimdi de öyle oluyor galiba. Evet saçmalamaya başladım sanırım. Neyse gayet güzel şiir olmuş, tebrikler Efla =)

Bir Cevap Yazın