Pencereden Geceye Bakmak

( Yazarken Beethoven’dan Moonlight Sonata çalıyordu. Okurken de çalarsa belki güzel olur diye bu sefer başa koydum =) )

——————————————————
Pencereden Geceye Bakmak

Ne kadar olmuştu?
En son ne zaman,
Dışarı bakmıştım pencereden,
Hatırlamıyorum…
Öylesine bakmak değil ama.
Bir ses duydun diye bakmak değil.
Göz gezdirmek için değil.
Hava almak için de değil.
Gerçekten bakmak için dışarıya.
Görmek için.
Merak ettiğin için.
Öylece dışarıyı seyretmeyi sevdiğin için.

Neden unutmuştum peki?
Çok meşgul olduğumdan mı?
Yatmadan önce 5 dakikayı
Kendime ayıramadığımdan mı?
Oysa ki…
Hep beş dakika daha vardı hayatta.
Her şeyden kısılacak
Her şeye verilebilecek bir beş dakika…
Üşüdüğüm için mi yoksa pencereyi açınca.
Aylardır katlandığım soğuğa,
Bir nefeslik daha tahammülüm olmadığından mı yani?
Yoksa aynı manzarayı gördüğümden mi hep?
Aynı şekilde bakınca,
Aynı şeyleri göreceğimi bilmiyormuşum gibi…
Her bakışımda yeni bir şey gördüğümü,
Unutmuşum gibi….

Ama zor gerçekten,
Bir pencereyi ihmal ettiğini fark etmek.

Aslında kendini ihmal ettiğini fark etmek.
Oysaki hatırlayınca fark ediyor insan;
Hep beş dakikasının daha olduğunu,
Aslında o kadar üşümediğini dışarı bakarken,
Geç de olsa fark ediyor,
Manzaranın hep farklı olduğunu,
Ne zamandır fark etmediği ay,
En parlak dolunayla selamladığında kendisini.
Ağaçların çiçek açtığını,
Gecelerin artık o kadar ıssız olmadığını,
Her mevsimde farklı bir hikaye olduğunu fark ediyor.

Yeniden merak ediyor;
Yarının nasıl bir gün olacağını,
Ertesi gün manzaranın nasıl olacağını,
Ayın görünüp görünmeyeceğini…
Yeniden fark ediyor yaşadığını,
Yeniden ilham buluyor,
Ve kaldığı yerden,
Hayat yenide başlıyor….

20.05.2008 05:20
(Saatin ne kadar geç olduğunu da fark ediyor.)

——————————————————–

Bilmiyorum bu aralar kimler takip ediyor ama beğenip beğenmediğini belirten arkadaşlara minnettar olucam. Birilerinin buralarda dolaştığını bilmek güzel oluyor =)

Facebook Yorum

Pencereden Geceye Bakmak” üzerine 4 düşünce

  1. takipteyim:)
    dışarıya hiçbir şey düşünmeden(!) bakınca ne kadar zaman geçtiğini anlamıyor insan, saatler geçiyor, ondan kendine 5 dakika bile ayırmaya korkuyor belki..
    müzikle uyum çok iyi gerçekten:)

  2. sinancım 5 dakikanın ne kadar önemli oldugunun farkına işe geç kalınacak o kritik 5 dakikaları beraber yaşadığımızda anladım sanırım 😀

    takip edıyorum etmez miyim ….

  3. ah keşke güzel bulduğumu söyleyebilsem…

    ama birinin bir şiirine yorum yaptığım zaman sanki bekaretini kaybediyor,kelimeler cümleler sönükleşiyor.

    hani vardır ya bir birini tüketen aşıklar okuduğum şiirle aramda aynen öyle bir ilişki oluyor.

    ama şunu söyleyebilirim sanırım…

    sen şairsin…

    not:Beethoven abimizdir :)

Bir Cevap Yazın