Sinan'ın Seyir Defteri » fırtına

Okyanus Gibi Hayat

sinanonur — Fri, 16 Apr 2010 20:08:17 +0000

Okyanus gibi hayat,
Uçsuz, bucaksız.
En uzakları bile görebiliyorsun,
Havayı okuyorsun bulutlardan.
Zaten güzelce de bir teknen var,
Karada gibisin neredeyse…
Her taraf bildiğin su güya,
Hiçbir şey bildiğin gibi değil aslında…
Çok yanılıyorsun…

Öyle bir an geliyor ki,
Sana hayat veren su,
Canını almak için kovalıyor seni.
Gördüğün o ufuk,
Bir anda kayboluveriyor sislerin arasında,
Gökyüzünün mavisini,
Ucundan bile göremiyorsun kara bulutlardan.
Tekne dediğin o şey,
Yapraklardan farksız fırtınada.
Hiç sallanmadığı kadar sallanıyor hayatın.
Hiç korkmadığın kadar korkuyorsun.

Sonuna kadar geriliyor halatlar,
Duyabildiğin tek şey,
Rüzgarın sesinden başka,
Gıcırtısı ve çatırtısı direklerin.
Kendi sesin bile kaybolup gidiyor,
Sen bile duyamıyorsun kendini.
Tanıyamıyorsun bildiğin dünyayı.
Ya da bildiğini sandığın…

Olur da sağ kalırsan,
Korkuyla yaşıyorsun artık.
Her bulut felaket tellalı oluyor,
Her rüzgar ölüm fermanını okuyor sanki.

Ne ayrılabiliyorsun okyanustan,
Ne de cesaretin var yelken açmaya.
Ne bir evin var artık kalacak.
Ne de sağlam bir teknen kaldı devam edecek.

Belki de en korkuncu.
Günlük güneşlik ertesi sabah.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi,
Öyle güzel ki gökkuşağı…
Biliyorsun, fırtınalar vardır,
Ama inanamıyorsun…

16.04.2010
Sinan Onur ALTINUÇ

Bir Damla Fırtına

sinanonur — Sat, 22 Mar 2008 21:35:00 +0000

Önce bir damla düşer,
Deniz dalgalanır bir an için.
Anında söner ufak dalgalar.
Kimse bilmez önce,
Kimse fark etmez…
Fırtınanın habercisidir gelen.

Bir yıldırım yarınca gökyüzünü,
Bu kez göğe bakar insanlar,
Korkuyla hayranlıkla…
Bir damla daha düşer sonra,
Ve sonra bir damla daha…

Ve elbet fırtına diner.
O düşen ilk damla,
Herhangi bir damla gibi,
Hiç bilinmeden unutulur gider.

23.03 2008 01:30

Fırtınalı şafak

sinanonur — Mon, 08 Oct 2007 21:29:00 +0000

Her zaman öyle sakin olmaz gün doğumu,
Her zaman tatlı bir kızıla boyanmaz gökyüzü.

Islak olmalıdır bazen…
Sağnak yağar bardaktan boşalırcasına.
Ve tatlı sesi yerine kuşların,
Öfke dolu kükremesi duyulur bazen bulutların.

Ağırdan aydınlanmaz hava hep,
Gelmeyi bekleyen puslu aydınlıktan önce,
Yıldırımların ışığıyla kaybolur gölgeler.

Güneşten önce,
Bulutların gösterisidir bu…
Uykuları bölecek kadar korkunç,
Ve korkunç olduğu kadar güzel…

2007 yazı.
Fırtınalı bir günde sabaha karşı…